Göster Amcana…

Son yıllarda medyada fazlaca gördüğümüz cinsel suçların ülkemizde artmış olmasının üzerine bu yazıyı yazmaya karar verdim. Bana katılıp katılmamanız sevgili okurlar, gerçekten mühim değil. Çünkü bu yazıyı sizlerin fikirlerini manipüle etmek amacıyla değil, yalnızca daha fazla bu haberlere katlanmaya gücü olmayan bir vatandaş olarak bir nebze de olsa içimi sizlere dökebilmek amacıyla yazıyorum.

 

Gerek milletlerarası sözleşmeler, gerek kendi 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu’muzda da yer alan düzenlemelerde cinsel suçların bir erkek tarafından, bir kadına işlenmesi zorunluluğu öngörülmemiştir. Dolayısıyla bu suçları bir kadın da başka bir kadına veya bir erkeğe karşı işleyebilir. Teoride bu böyledir. Ancak pratiğe geldiğimiz zaman, her gün medyanın göbeğine düşen haberlere baktığımızda bu suçların gerçek yaşamda tamamına yakınının bir erkek tarafından işlendiğini görmekteyiz. Sonuç olarak da aklımızda şu fikir doğmaktadır: Bunun sebebi nedir ve nasıl önüne geçilebilir?

 

Ceza yasalarının amacı, toplumdaki bireylerin suç işlemesinin önüne geçmektir. Bu amaçla ceza yasaları hüküm ve yaptırım içermektedir. Hükmün göz ardı edilmesi sonucu suç olarak düzenlenen fiili gerçekleştiren bireye bir yaptırım uygulanır ve bu yaptırımın düzenlenmiş olması sebebiyle de birey suç işlemekten çekinir. Suç teşkil eden fiili gerçekleştiren kişiye kanunda öngörülen cezalar verilir ve bu cezalar aracılığıyla da suçlu olan bireyin bir daha topluma kazandırılması hedeflenir. Ceza hukukunun amacı yüzeysel olarak budur. Peki, ceza yasalarında belirlenen yaptırımlar neden cinsel suçların, hatta diğer suçların önüne geçememektedir? Bunun sebebi, bireyin kendisine ceza yaptırımı uygulanacak olmasından korkmamasıdır. Çünkü artık suç işleyen bireyler bir şekilde yargının elinden kurtulabileceklerini düşünmektedir. Ama elbette şu unutulmamalıdır ki her biri bir yönetmenin oğlu yahut bir bakanın akrabası değildir. (!)

 

Konuyu fazla saptırmadan yazının asıl içeriğine geçmekte fayda görüyorum. Peki, işlenen cinsel suçların tümüne yakın bir bölümünde neden fail hep erkek bireydir? Kanaatimce, bunun sebebi ülkemizde yaygın olan “erkek egemen toplum” düşüncesidir. Bu düşünce sebebiyle erkekler İnsan Hakları kapsamında bir vatandaş konumunda yaşarken kadınlar, üzerinde tasarruf yetkisine sahip olunabilecek bir eşya sıfatıyla yaşamaktadır. İşte bu durumun sebebi başlıkta da yazının adını taşımakta olan “Göster Amcana Pipini” cümlesidir. Elbette bu sadece bir metafordur ve bütüne yakın cinsel suçların erkekler tarafından işlenmekte olduğunun asıl sebebine bir göndermedir.

 

Ülkemizdeki erkek çocuklar, büyürken kendilerine söylenen “göster amcana pipini” cümlesi ile birlikte penis dediğimiz organın kendisine bir üstünlük sağladığını ve buna sahip olmakla beraber kendisinde bu organa sahip olmayan kadınlar üzerinde bir güç oldukları düşüncesindelerdir ve bu organı da gururla taşımakta ve sağa sola göstermektedirler(!). Dolayısıyla da kendilerinde cinsel bir dürtü olduğu zaman bunu tatmin etmek amacıyla kadın üzerinde bir hak sahibi olduklarını düşünmektedirler. Halbuki elbette kadınların bu şekilde bir cinsel obje, bir tatmin aracı olarak görülmesi öncelikle insanın, sadece insan olmaktan dolayı sahip olduğu haklara, sonrasında da her bireyin cinsel özgürlüğünün var olduğu cinsel özerklik hakkına aykırıdır.

 

Ülkemizdeki ailelerin sosyolojik yapıları ve aile içi yapıları sebebiyle erkek çocuk dilediği gibi yaşarken, kız çocuklar ise yalnızca bir erkek çocuk doğurabilecekleri olasılığıyla hayatta kalabilmektedir ki evlendikleri yaşa gelinceye kadar – ki bu da günümüzde 10-12 yaş arasına tekabül etmektedir (!) – yapılan başlık parası hesaplarının bir ürünüdür. Dolayısıyla biz burada kadınlara bir doğum makinesi gözüyle bakmaktayız. Bu anlattıklarım ne kadar benim gibi İstanbul’da doğup büyümüş olan arkadaşlarımıza uzak gelse de Türkiye’nin gerçek yüzü budur ne yazık ki!

 

Sonuç olarak sen bir erkek çocuğunu el üstünde tutarken bir kız çocuğuna eşya kadar değeri olmayan bir üretim makinesi gözüyle bakarsan bu ülkenin haberlerinde daha çok cinsel suç mağduru kadın görürüz.
Mersin’deki Özgecan Arslan, Ankara’daki otobüs şoförünün tecavüz ettiği iki çocuk annesi kadın, Antep’teki tecavüz mağduru 9 aylık bebek, İstanbul’daki üniversite öğrencisi yahut bayramda şort giydiği için saldırıya uğrayan Ayşegül Terzi ve buna benzer belki binlerce olaydaki insanlık dışı vahşet işte “Göster Amcana…” zihniyetinin bir ürünüdür.

Ahmed DEMİR – 21.Yüzyıl Hukuk Derneği YK Üyesi